Karuzela związana z obiegiem dochodu w gospodarce nigdy się nie kończy i po zakończeniu jednego procesu dochodzi natychmiast do rozpoczęcia kolejnego tak więc pieniądz prawie nigdy nie pozostaje w stanie spoczynku a raczej jest w ciągłym ruchu i cały czas zwiększa swoją wartość budując państwowy kapitał. Producenci po sprzedaży towarów które dostarczyli na rynek dochody z nich pochodzące przekazują konsumentom kupując kolejne czynniki produkcji. Konsumenci w tym czasie wydają te pieniądze na zakup wytworzonych towarów. Widać więc wyraźnie różne zależności które kierują obiegiem pieniądza i dochodu w gospodarce. Tak więc można zauważyć że wysokość dochodu konsumentów jakie otrzymują za czynniki produkcji pokrywa się wyraźnie z wydatkami jakie ponoszą producenci na ich zakup. Inną widoczną zależnością jest równość jaka zachodzi pomiędzy wartością produkcji producentów a wydatkami jakie ponoszą na zakup towarów konsumenci a co za tym idzie równa się ona wartości jaką konsumenci zdobywają w czasie sprzedaży.
Jednak ta zależność nie zawsze jest taka prosta i ciężko jednoznacznie określić z którym przypadkiem mamy do czynienia. Istnieje bowiem jeszcze jeden rodzaj modelu obiegu dochodu w gospodarce który nie zakłada że wszelkie dochody producentów idą na zakup czynników produkcji a wszystkie dochody konsumentów są przekazywane na zakup produktów. Okazuje się że drugi model przepływu dochodu w gospodarce zakłada że część dochodów konsumentów jest przechowywana w postaci oszczędności a tylko część wydawana na produkty oferowane przez producentów. Dodatkowo model ten zakłada że producenci również nie wydają wszystkich otrzymanych środków na produkcje a decydują się również na zainwestowanie części dochodu jaki otrzymują ze sprzedaży. Istnieje bardzo widoczny skutek takiego postępowania. Na rynku gospodarczym pojawiają się dochody które przechowywane są w postaci oszczędności a także inwestycji. Obiegi przyjmują wówczas inną formę.



